Poilhes

Vandaag gingen we "een rustdagje" nemen in Capestang, waar onze Laurina bijna pal voor de capitainerie lag.
Deze voormiddag was Walter al druk bezig met het schuren en schilderen van de zwemtrap en een stukje zijkant. Want op zoutwater varen en liggen is plezant, maar brengt elk plekje roest naar boven. (Al wie hier ooit gevaren heeft , zit nu heftig te knikken!)
Daarna reden we samen naar de Intermarché hier, kwestie van niet zonder "aperitiefmateriaal" te geraken.
Deze namiddag stond het dorpje , hier een 5-tal km terug op het programma. We zijn er namelijk nog niet met de boot gestopt, dus gingen we eens kijken met de fiets.
Het is best een heel schilderachtig en mooi dorpje met enkele restaurants én een "olm van Sully", geplant in 1608!
Nadien zijn we over het jaagpad , met wortels én bergen en dalen, teruggefietst naar Capestang, waar we op het gezellige marktpleintje, iets gingen drinken.
Toen wou ik toch nog eens het Paleis van de Aartsbisschoppen zien.  Dat stond vorig jaar namelijk nog in de steigers.
Het is nu gerestaureerd ( wat er nog van over is ,tenminste) en heeft een prachtig Middeleeuws beschilderd plafond van de eetzaal. Echt de moeite!
Morgen varen we door, tot waar hangt af van de beschikbare aanlegmogelijkheid.

Dat zien we morgen wel, on verra!

Naar Capestang

Heerlijk toch, vanaf hier hebben we een "bief" van meer dan 50 km zonder sluizen!
We vertrokken redelijk vroeg, kwestie van ook op tijd vast te liggen in het toch wel drukke en toeristische Capestang.
We kwamen na Colombiers eerst een heuse tunnel tegen, die van Enserunne en daarna een "vesting" met een aantal kanonnen op ons gericht.
Hier is het landschap rond het Canal echt wel heel mooi met weidse gezichten met wijngaarden , heuvels en in de verte ook al de eerste "bergen".
Om 10u lagen we al afgemeerd aan de linkerkant onder de bomen, maar vermits kapitein Walter besloot dat onze startbatterijen toch wat elektriciteit konden gebruiken , verhuisden we om 14 u naar de kant van de capitainerie.

Bij mij riep de "plicht" alweer om deze blog te vervolledigen in de captainerie met wifi, terwijl Walter de was in het oog hield in de dito wasserette en zo mistten we toch een weerzien met een oude bekende, die hier in de buurt ook op verlof was, namelijk Ivo (en Aline) van de skiverloven in Saas Almagell.
Later op de avond belde hij ons op, maar toen was hij al 50 km verder; Jammer!

Naar Béziers en de sluizentrap van Foncerannes

We lieten deze morgen alle "haastigen" maar eerst passeren en gingen met nog een huurboot als 2de lichting door de sluis.
In de 2de sluis werden we "gesandwiched " door 2 huurboten met beginners en ben ik efkes uit mijn Vlaamse "sloefen" moeten schieten omdat de voorste bijna de neus van onze Laurina ramde.
Nadien wisten ze wel dat een koord diende om aan te trekken, wilde uwe boot op zijn plaats houden tenminste!
Daarna door de 2 (vervelende ) sluizen van Béziers zelf (met die stangen, je weet wel) en dan over de prachtige pont canal.
Om 12u waren we voor Foncerannes, wachten dus tot 16u.
Het werd echter 16u55, want 3 (!) passagiersboten mochten voor en DAT DUURT!
Eindelijk hadden wij groen licht en om 17u35 waren we boven en een 5tal minuutjes later lagen we vast.

We zijn dan maar gaan aperitieven op een bank met prachtig uitzicht over de stad Béziers, hadden we verdiend, vonden we! ;-)

Fietstochtje van Villeneuve naar Foncerannes

In de voormiddag waren we gaan douchen op de camping en daarna waren we naar de Quick gereden
om de vorige pagina te schrijven.
In de namiddag reden we dan naar Béziers, meebepaald  over de pont-canal naar de sluizen trap van Foncerannes.
Het was er enorm druk! ( Nog altijd verlengd weekend!)
Daarna reden we terug richting Vias en gingen we nog iets drinken in dezelfde guinguette naast het kanaal, zoals een paar dagen geleden.
We hadden gehoopd dat het morgen rustiger zou zijn, maar 's avonds zagen we nog 8 (!) huurboten toekomen!

Dat beloofd voor morgenvroeg!

Naar Villeneuve-lès-Béziers

Gisterenavond heb ik nog een mooie foto getrokken van een van de twee beverratten, de "huisdieren" van Roger.

Vandaag varen we door naar Villeneuve, maar eerst nog watertanken. Daarvoor gaan we naast  Roger en Chris liggen.
Ik heb ook nog -vergeefs- geprobeerd om op internet te geraken. Vanaf nu zal het moeilijker worden om mijn blog dagelijks aan te vullen. (Maar ik probeer het wel zo veel mogelijk te doen)
Na het watertanken zijn we dus doorgevaren in de stralende zon! We haden maar 1 niet zo'n diepe sluis in Portiragnes en die was dus , samen met een huurboot (Duitsers bleek achteraf) vlug genomen.
Dan verder door de mooie platanendreef dat het kanaal ,op sommige plaatsen, nog altijd is .
Een half uurtje later, ong. in het totaal een 2tal uurtjes varen, legden we vast voor de sluis van Villeneuve-lès-Béziers voor het pizzarestaurant.
Hier lagen we vorig jaar met Luc en Liliane trouwens ook.
Morgen blijven we hier nog een dagje!

Fietsen naar Villeneuve - lès - Béziers

Deze voormiddag scheen het zonnetje inderdaad al zalig. We hadden dan ook al dadelijk een hoop te doen : naar de markt gaan hier in Vias dorp ( handtasje gekocht ;-)) en daarna nog naar de supermarkt, zodat we nu de eerst dagen ons geen zorgen meer moeten maken over spijs (en vooral natuurlijk) drank!
Dan was het al middag en hadden we natuurlijk een aperitiefje op ons voordek en in de zon verdiend!
Na de middag gingen we een fietstocht maken naar Villeneuve, langs het kanaal over het jaagpad in goede en minder goede staat. Enfin, we zijn er geraakt en schrokken inderdaad van de kaalkap van de eeuwenoude platanen langs het kanaal. (Maar dat zijn foto's voor morgen)
Juist voor Villeneuve is een guinguette gebouwd naast het kanaal en daar moesten we toch iets gaan drinken!
Op de terugweg deed moeder ooievaar ons het genoegen om zich - te samen met haar 3 jongen- uitgebreid te laten fotograferen. En we waren echt niet de enigen die van dit schouwspel genoten.
Toen we tenslotte in Vias terug waren, was ook het voetbaltoernooi bijna gedaan.
We hoorden dat het zelfs een internationaal toernooi voor miniemen was, waar ook Belgische ploegen aan deelnamen.

Morgen eerst watertanken en dan op naar Villeneuve! (Als er plaats is , tenminste, want vandaag is de halve vloot van le boat hier voorbij gevaren) Ge kent mijn spreuk intussen al wel zeker : on verra!

Vias Plage

Ook vandaag scheen de zon al van 's morgens vroeg . Zalig gewoon!
Walter wou deze voormiddag toch nog eens proberen dat wijnkasteel te vinden , en ja hoor, ongeveer nog 2 km verder dan gisteren, heeft hij het dan toch gevonden. Er was echter niemand te bekennen en hij heeft  dan maar de wijn gaan halen in de plaatselijke cave hier in het dorp. Daar hebben ze ook een echte "gris" rosé van de camargue, mijn favoriet!
Deze middag was het dan aan ons om Chris en Roger van de Corsaire bij ons uit te nodigen voor de aperitief. Vergeet ik toch wéér een foto te nemen! ( Alz…, hoe heet dat ook weer? ;-) )

In de namiddag zijn we naar de plage geweest, niet alleen naar het strand natuurlijk, maar vooral ook naar de vele boetiekjes. Ik heb er van genoten, Walter en zijn portemonnee iets minder,vrees ik! °-°

Morgen blijven we hier nog een dagje, hopelijk met even goed weer!

Vias

Deze morgen stonden we weer op met een stralende zon! Alle reden dus om eindelijk nog eens een stukje verder te varen.
Maar daar kwam natuurlijk wel eerst wat voorbereiding aan te pas: vanaf hier moest niet alleen de mast naar omlaag , maar ook alle antennes én de volledige bimini én kap!
Waarom, dat merk je seffens wel bij de foto's! ( Je weet wel Cn du Midi en boogbruggetjes, wel de 1ste is hier al vlak na Agde!)
Maar, zoals gezegd , het was mooi  weer en zeer aangenaam om varen én maar een 5tal km.
Dus voor de middag lagen we al vast in Vias.
Intussen hadden we Monique van René gesmet over het wijndomein dat hier in Vias moest liggen.
Na de middag gingen we eerst boodschappen doen naar de Leader Price, maar , omdat die toch wat later pas openging, zouden we al eerst eens de weg naar dat domein gaan verkennen. Ineens een verschrikkelijke knal, ik zie rook uit de achterband van Walters' fiets komen , en ja hoor , een volledig platte "tube".
Gelukkig wist ons een vriendelijke mijnheer te vertellen waar een fietsenmaker woonde , en een half uurtje later reed Walter alweer vrolijk rond!
Eerst dus toch de boodschappen gedaan en dan toch maar op zoek naar dat "wijn chateau".
Het office de tourism had ons een "binnenweggetje" gewezen, zodat we niet op grote wegen moesten komen.
Awel, het waren BINNENWEGEN, uiteindelijk zijn we , na meer dan 7 km gestrand aan een poort en een doorwaadbaar riviertje, maar waar verder mijlenver NOG NIETS te bespeuren viel!
Intussen hadden wij vééél dorst en goesting gekregen voor de aperitief waarop we door Chris en Roger uitgenodigd waren en zijn we gewoon maar teruggekeerd.

Misschien morgen beter! ;-)

Eindelijk zon!

Voor onze , voorlopig laatste dag in Agde, was eindelijk de zon van de partij!
We stonden juist op het punt om naar Chris en Roger van de Corsair in Vias te fietsen , toen Jos en Bolleke stopten met Mark, een Engelsman die de zeilboot van Jackie gekocht heeft.
Ze waren naar de werf geweest hier in Agde en kwamen eens goedendag zeggen.
Natuurlijk heel de tijd gezellig bijgebabbeld en vergeet ik natuurlijk een foto te nemen! Stom, stom, stom!
Ik heb dan achteraf maar een foto van Walter getrokken , die toch nog efkes naar Vias wou rijden, kwestie van van het goede weer toch nog wat te profiteren, terwijl ik hier plichtsgetrouw in het internetcafé deze blog wou komen schrijven.

Morgen in Vias weet ik dus niet of een internetverbinding zal lukken en of ik direct een vervolg op de blog kan zetten. On verra! ( en nu is het juist geschreven, eh, Agnès ?)

Wandeling door Agde Centre

Deze voormiddag zijn we eerst naar de Hyper U gereden, die hadden we gisteren ontdekt.
Lekkere asperges gekocht en klaargemaakt op z'n Vlaams én met zelfgemaakte puree! Echt lekker , al zeg ik het zelf!
Deze namiddag zijn we dan maar in de motregen en met heel veel wind,  gaan wandelen door een  park mét kasteel langs de Hérault en zo verder naar het centrum.
Agde is een echt oude stad en dat merk je dan ook aan de nauwe , Middeleeuwse straatjes en dito gebouwen.
Daarna was het tijd om hier naar het internetcafé te komen om deze blog te schrijven én naar ons mannen te skypen. Onze Yves laat ons dan elke keer de kindjes zien .Zowel ons Hélèneke als ons Renéeke waren gisteren goed "in forme".
Ook onze Philippe, op vakantie in Sicilië, vond het leuk dat we mekaar konden zien via facetime.

Plezant dat je , zelfs op 1000 km afstand , (oog)contact kunt houden met je kinderen en kleinkinderen!

Naar Cap d'Agde (of bijna)

Vandaag ging het niet regenen, het zou alleen maar bewolkt zijn, dus gingen we deze namiddag fietsen naar Cap d'Agde.
Op het bureau de tourisme hadden ze zelfs gezegd dat er een fietspad "recht" er naar toe liep.
Ja hoor , over berg en dal , in een heel brede boog en in de motregen ,"recht " naar Cap d'Agde.
Daar kwamen , nog steeds in de motregen ,  tussen ellenlange straten met vakantiehuisjes terecht .
Omdat ik die bergen en dalen niet meer zag zitten , vonden we tenslotte een weg terug die véé ééél korter was én , nog belangrijker , praktisch vlak!
Je merkt het, het leven van een simpel matroosje loopt ook niet altijd over rozen.
Enfin, intussen ben ik weer getroost door een wijntje én de foto vaan een mooie bloemenstruik.
Een kinderhand ….
P.S. Speciaal voor Fonny en misschien anderen die de Ecluse Ronde van Agde niet kennen , nog wat foto's .

Agde

Vandaag gingen we dus wat uitslapen, maar de weergoden beslisten er anders over: een hels klank en lichtspel, gelukkig niet écht boven ons hoofd.Rond half 11 begon het dan toch op te trekken zodat we het "programma" voor vandaag toch konden volgen. Het was namelijk zondag en dat is traditioneel onze "uit eten gaan dag". We gingen natuurlijk voor de restaurantjes aan de oever van de Hérault en kozen er eentje uit met een "paraplu-verwarming" in het overdekt terras op de Hérault. Het eten was er trouwens heel lekker en met een uitgebreide keuze voor de middagmenu.
Nadien maakten we nog een wandeling door het centrum en merkten we dat een soort "bibliotheek" ook open was én dat er daar ook gratis wifi was. weer handig om te weten.
Toen we terug aan boord waren ,zagen we de ene toeristenboot" Roi Soleil ", die sinds gisteren achter ons lag ,vertrekken en even later kwam de andere "le Capitan" weer op zijn gewone plaats liggen achter ons.
We opteerden om toch maar weer naar het cafeetje aan het station te gaan ,om onder het genot van een glaasje rode wijn, deze blog weer te komen schrijven
De foto's spreken verder wel voor zichzelf , denk ik! (We liggen hier dus officieel op het Canal du Midi, zoals je ziet!)
We zullen hier nog wel enige dagen liggen trouwens , want de voorspellingen zijn voor de volgende 2 dagen niet goed : regen én wind. En vanaf hier moet ons kap naar beneden en staan we dus onbeschermd aan dek. In de zon heel plezant , maar in de regen ,nee,dat zie ik niet zo zitten.
Dus blijven we een paar daagjes liggen en hopen we af en toe toch wel wat te kunnen doen!

Wordt vervolgd ...

Over het Etang de Thau naar Agde

Vandaag was het écht wel vroeg opstaan, zeggen en schrijven half 7 !
Om kwart na 7 waren we al aan het varen. Men zegt altijd dat je het beste de étang over gaat voor de wind echt opsteekt, vandaar.
Het was dan ook nog redelijk rustig en we we waren dan ook op 1u en 40 min aan Les Anglous met de vuurtoren, het begin van het Canal du Midi.
Dan nog rustig 2 sluizen door, alhoewel , rustig? Aan de Ronde Sluis van Agde stonden zeker 30 man op ons (vooral Walters ) vingers te kijken. We zullen het dan wel goed gedaan hebben zeker, want er werd geapplaudisseerd toen we buiten vaarden.
Gelukkig konden we in het hoekje gaan liggen vlak achter de sluis , zoals we gepland hadden!

We vonden dan ook dat we een speciaal aperitiefje echt wel verdiend hadden : Muscat van Frontignan met bijpassende foie gras. Schol!

Rustige , voorlopig laatste dag , in Frontignan

Gisteren was ik nog iets vergeten te vertellen, misschien toch iets interessant , vooral voor Griet en Dennis denk ik.
We lagen hier gisterennamiddag moederziel alleen aan de kaai, wat natuurlijk nooit echt plezant is, maar wie komt daar tegen de avond tegen een slakkengangetje aangevaren en legt zich vlak achter ons ?????
Juist, de Espérance , een van de toeristenboten die in Beaucaire Dennis en Griet al eens van hun plaats wegjagen. Nog een goede week en hij is weer in Beaucaire , heeft hij gezegd, jullie zijn gewaarschuwd!
Deze morgen moesten we wel vroeg opgestaan , want Walter moest naar de fietsenmaker om 8u! Eigenlijk is dat voor mij zowat midden in de nacht ;-)
Daarna zijn we op het gemakske boodschappen gaan doen en op de Place de l'Hôtel de Ville een aperitiefje gaan drinken . (Een pastis, wat dacht je!)
Na het eten zijn we met de fiets naar de Lidl gereden voor de wat zwaardere  stukken.
Nadien moest ik natuurlijk ook nog wat wasgoed van gisteren strijken en Walter maakte intussen de ramen terug schoon.
Morgenvroeg varen we hier door , het Etang de Thau over naar Agde of direct Vias, zal er van af hangen waar we een (deftige en veilige ) plaats zullen vinden. "On vera !"