Beaucaire!

Vandaag vertrokken we pas tegen 11u. We gingen immers eten aan de pont de Broussan, bij de guinguette van Stephanie.
We konden er goed aanleggen en even later zaten we op het schaduwrijk terras en het was lekker!
Tenslotte vaarden we dan rustig door naar Beaucaire!

Vaar maar eventjes mee.
Luc stond ons al op te wachten aan de steiger en met zijn hulp waren we dan ook vlug aangelegd.
Om Bolleke te citeren " onze cruise " is voorbij, maar we zijn natuurlijk ook blij terug te zijn na een dikke twee maanden .
Daar moest natuurlijk op gedronken worden met onze vrienden . Santé!

Naar de steigertjes aan St-Gilles

We vertrokken deze morgen van een rustige Port de Pérols, over het kanaal door de zoutmeren , richting Aigues - Mortes.
Iets daarvoor vaarden we door de mooi geschilderde "portes de gardes " die gesloten kunnen worden als de rivier de Vidourle te wild wordt, want die dwarst hier het kanaal en stroomt verder recht in zee.
Daarna ging het verder door een typisch Camargue-landschap met wilde paarden en zwarte stieren die door "gardiens" worden bijeengedreven.
Tenslotte legden we aan aan het middelste steigertje, dat wonder boven wonder nog vrij was!

's Avonds kwamen traditioneel de vissen weer "happen" rond de boot.

Bij Mimi

Deze middag gingen we nog eens eten bij Jean-Pierre en Mimi, het blauwe gebouwtje op de eerste foto, waar onze boot vlak aan ligt.
Als afscheid van deze paar dagen, want morgen vertrekken we verder tot de steigertjes van St.-Gilles.
De blog aanvullen zal dan een paar dagen moeten wachten , tot we terug in Beaucaire zijn,want een wifi-verbinding aan die kanten heb ik nog niet gevonden.
Walter is deze namiddag gaan fietsen tot in Maguellonne en terug langs Piet in Palavas, zijn rug is al veel beter, vandaar.
Je ziet trouwens op de tweede foto het kanaal waarop we varen tussen de étangs en de zee.

We gaan er nog een gezellige avond van maken op het achterdek! Santé à tous et toutes!

Carnon-plage

Deze voormiddag hebben we samen de boot gepoetst, Walter van buiten ,ik van binnen.
In de namiddag zijn we dan hier naar de haven gekomen om deze blog te maken.

Voor de rest hebben we het rustig aan gedaan en vooral genoten van het uitzicht hier in de haven.

Unieke "vaar"brug van Maguellonne

Deze morgen werden we uitgewuifd door de schipper en bemanning van de Botkil van Leuven.
Daarna gingen we de ophaalbrug door om half negen in de bekende "mierennest-stijl".
Na ongeveer een dik uur werd dan de brug van Maguellonne voor ons "opengevaren", uitleggen duurt veel te lang, dus kijk maar mee!
Onderweg, aan Palavas vaarden we voorbij de "Weltevreden", de boot van Piet en Ria Harmsen , die ook naar het zuiden gekomen zijn. We spraken af om in de loop van de namiddag langs te komen om bij te praten.
Rond ongeveer 12 uur legden we dan aan in Carnon in de "haven" (eigenlijk meer voor speedboten) van Perols bij Mimi.
Natuurlijk gingen we daar , traditiegetrouw, een lekker dagmenuutje eten.
En daarna, voor het verbranden van de calorietjes , met de fiets naar de Weltevreden!

Frontignan

Vandaag gingen we dus én naar de markt (ik) én wassen in de laverie ( Walter) , verschil moet er zijn , niet ? ;-)
Deze namiddag moesten we ook nog dringend boodschappen gaan doen naar de Aldi en d.z. onze busrit van de vorige keer, kennen we hier vrijwel alle binnenwegen!
Toen we terug waren, was het ongeveer 4 uur, tijd voor het opengaan van de brug en wie komt daar  aangevaren en gaat juist achter ons liggen? De "Botkil" uit Leuven, een boot waarvan we wisten dat hij ging komen en waarvan we de bemanning alleen kenden van naam, van de verhalen die voornamelijk Jos en Bolleke verteld hadden.
Nu konden we deze mensen ook eens in levende lijven ontmoeten en visa versa, want ook zij hadden al veel over ons gehoord.
De wereld is dus echt wel heel klein!

Morgenvroeg vertrekken wij dus verder richting Carnon-plage en zij de andere kant uit, naar Agde.

Over het Etang

Om half negen stipt stonden we klaar om de Ecluse Ronde in te varen , samen met nog een huurboot.
Over een stukje Hérault ging het dan verder naar Bagnas, het laatste sluisje op het Cn du Midi, dan Les Anglous uit en het Etang op.
We vaarden weer een hele tijd langs de oesterbanken en daarna draaiden we een stuk op waar de oever wel heel ver weg lijkt!
Tenslotte bereikten we na ongeveer twee uur de ingang van het kanaalt de Rhône à Sète, ons kanaal dus.
Rond 12 u legden we dan aan in Frontignan, waar de kaai intussen voorzien was van elektriciteitskasten en water.
Helaas zal de zaak pas nu maandag in werking zijn , dan hopen wij al bij Mimi te liggen.

Morgen is het marktdag en nog belangrijker, wasdag , dus blijven we een dagje hier.

Een staaltje vaarkunst in Agde

Deze morgen kwamen Roger en Chris nog eerst afscheid nemen en de kap helpen naar beneden doen en daarna vertrokken we richting Agde.
Het had al de hele nacht geregend , het was nu gestopt , maar  het bleef maar donker.
Na enkele hoge bruggen , vaarden we door het laatste ronde en lage bruggetje door.
Vlak daarna zetten we voor alle veiligheid de kap maar op, want de lucht begon weer te dreigen.
We legden ons terug tegen de schuine kade voor l' Ecluse Ronde.
Toen we daar goed en wel lagen , kwam Le Capitan, een passagiersboot achteruit de sluis uitgevaren, ging eventjes voorbij en begon daarna in die heel beperkte hoek naast en voor ons te draaien.
Een staaltje vakmanschap! Kijk maar mee. Als je dat kan , kan je varen!
Morgenvroeg vertrekken we verder , twee sluizen door en het Etang over naar Frontignan.

Wordt vervolgd ;-)

Sensatie vanuit de lucht

We besloten om dan toch maar morgen te vertrekken naar Agde (als het niet té hard regent, tenminste) en vrijdag gaan we dan verder naar Frontignan.
Deze namiddag kregen we opeens politie naast de boot op de sportvelden aan de overkant van de weg.
Daarna volgde , heel voorzichtig en langzaam rijdend , een ambulance.
Walter kreeg de indruk dat zij ergens op wachtten en ja hoor , even later hoorden we het geluid van een naderende helikopter.
Na wat wel een eeuwigheid leek, werd een patiënt op een brancard in de helikopter geladen en na weer een halve eeuwigheid, steeg deze op , draaide precies over de bomen boven onze boot en verdween dan aan de horizon.
Omdat alles zo traag en voorzichtig gebeurde - onze buurman grapte "dat hij even rap te voet naar het hospitaal had kunnen gaan"- dachten we direct aan een gebroken nek of ruggengraat.
Roger stelde ons 's avonds gerust : het was maar een oefening geweest, blijkbaar doen ze dat daar regelmatig om paraat te zijn.

Morgen voorspellen ze dus regen, maar we hopen daarvoor al in Agde te zijn, want de kap moet - weliswaar voor de laatste keer- naar beneden.

Fietstochtje naar le Grau d'Agde

Deze voormiddag vertrokken we met Roger en Chris langs een binnenweg al fietsend naar le Grau d'Agde, waar de Hérault in de zee stroomt.
Onderweg konden we nog enkele rijpe vijgen plukken, voor de rest waren er andere kapers ons al voor geweest.
We kwamen aan in La Tamarisière, de overkant van le Grau, dus namen we de overzet.
De fietsen er mee op( let op de modieuze hoed van Roger!) en varen maar naar de overkant, bijna aan de monding.
Daar gingen we eerst op het marktpleintje een aperitiefje drinken en daarna aan de Hérault zelf een lekkere menu eten. (Het leven van een schipper en zijn bemanning is niet altijd kommer en kwel! ;-)
Daarna fietsten we via Allemand (de werf) en Agde zelf, weer binnendoor terug naar Vias.
Na een half uurtje gingen we nog naar een café met wifi om deze blog aan te maken.

Wat we morgen gaan doen, weten we nog niet : volgens het weer is het ofwel morgen de Etang over, ofwel  vrijdag. On verra!

Terug zon!

Heerlijk, deze morgen scheen de zon weer en begon het al weer vlug op te warmen!
We vertrokken rond 10u in de stralende zon, geen wolkje aan de lucht!
Het was weer heel rustig varen met slechts enkele tegenliggers en 1 sluisde.
Daarna vaarden we onder de "ouvrage du Liberon" , waar de rivier, de Libron, via een ingenieus systeem dood het kanaal loopt. Kijk maar.

Vlak daarna legden we terug aan op hetzelfde plaatsje als de vorige keer!

Regendag in Villeneuve

Nadat ik mijn haar had gewassen, besloten we gaan te eten naar de guinguette "La Gambille".
Omdat het zondag was, konden we alleen à la carte eten. We aten alleen een hoofdgerecht, ik natuurlijk
een brochette van gamba's en noix St- Jacques en Walter een rundsbrochette, én op z'n Belgisch met frieten! Heel lekker!
Het was al een tijdje aan het (mot) regenen, maar toen we , gelukkig, terug thuis waren begon het pas goed!
Een hele namiddag en avond heeft het verder gegoten! Het leek wel België!
Walter heeft zich wel een hele namiddag kunnen amuseren met het helpen van de "zondagsvaarders",
mensen die pas gestart waren in Port Cassafières en nu plots geconfronteerd werden met een eerste sluis te nemen.
Nadien keken we naar de broeders Borlé die hun gouden medaille binnenhaalden en naar de Ronde .
Ook zagen we 's avonds Spanje nog winnen met 4-0!

Hopelijk is het morgen beter weer!